Kontrola kopert, amortyzacja tortu i czynny żal po oczepinach
11. Kontrola kopert po północy
O północy nie zaczynałyby się oczepiny.
O północy zaczynałaby się:
kontrola kopertowa doraźna.
Na salę wchodzi dwóch urzędników z laptopami.
DJ przerywa muzykę.
Szanowni państwo, prosimy nie opuszczać parkietu.
Czynności kontrolne potrwają od 15 minut do końca wesela.
Para młoda siedzi przy stole.
Urzędnik otwiera pierwszą kopertę.
500 zł. Podpis: „Ciocia Basia i wujek Heniek”.
Proszę wskazać, czy ciocia Basia i wujek Heniek pozostają w pierwszej, drugiej czy nieustalonej linii prezentowej.
Pan młody:
„To są znajomi rodziców.”
Urzędnik:
Czyli darowizna towarzysząca. Proszę nie zaciemniać więzi.
12. Tabela prezentów rzeczowych
Prezenty rzeczowe musiałyby być wpisywane do tabeli.
Kolumny:
- darczyńca,
- przedmiot,
- wartość szacunkowa,
- stopień przydatności,
- liczba duplikatów,
- ryzyko odsprzedaży,
- czy prezent mieści się w małym mieszkaniu.
Gość przynosi blender.
Urzędnik:
Czy to blender nowy, używany, czy „kupiony kiedyś i teraz się przydał”?
Gość:
„Nowy.”
Paragon?
„Nie mam.”
Urzędnik zapisuje:
Blender o pochodzeniu wzruszeniowym.
Kolejny gość daje komplet ręczników.
Ręczniki wpisujemy jako tekstylia małżeńskie, sztuk sześć.
13. Tort jako środek trwały
Tort weselny nie byłby tortem.
Byłby:
nietrwałym środkiem wzruszenia zbiorowego.
Cukiernik wnosi tort.
Sala bije brawo.
Urzędnik podchodzi z miarką.
Ile kondygnacji?
„Trzy.”
Czy każda kondygnacja pełni funkcję użytkową?
„To tort.”
Proszę odpowiadać precyzyjnie.
Krojenie tortu zostaje wpisane do protokołu jako:
częściowa likwidacja składnika okolicznościowego.
Pierwszy kawałek dostaje para młoda.
Urzędnik:
Przychód spożyty na miejscu.
14. Fotograf i materiał dowodowy
Fotograf byłby bardzo ważny.
Nie dlatego, że robi pamiątkę.
Tylko dlatego, że tworzy:
materiał dowodowy ze zdarzenia rodzinnego.
Fotograf mówi:
„Poproszę wszystkich do wspólnego zdjęcia!”
Urzędnik:
Proszę najpierw zrobić zdjęcie stołu z kopertami przed naruszeniem stanu.
Fotograf:
„Ale światło jest lepsze przy fontannie.”
Fontanna nie jest przedmiotem kontroli. Jeszcze.
Później para młoda dostaje album.
Na pierwszej stronie:
Protokół wizualny uroczystości.
Zdjęcie pocałunku podpisane:
Moment potencjalnego powstania wspólnoty majątkowej.
15. Czynny żal po niezgłoszonym tańcu
Jeśli ktoś zatańczy bez zgłoszenia, może złożyć czynny żal.
Formularz:
CZ-TAN-2 — Zawiadomienie o nieumyślnym wykonaniu tańca.
Wujek składa wyjaśnienie:
Oświadczam, że w wyniku emocji, muzyki oraz drugiej setki rosołu wykonałem taniec spontaniczny.
Urzędnik pyta:
Czy taniec zawierał elementy obrotu?
„Chyba tak.”
Czy obrót był jednostronny czy wielokrotny?
„Nie pamiętam.”
W takim razie wpiszemy: obrót nieustalony.
Wujek podpisuje.
Dostaje pouczenie:
Na przyszłość proszę tańczyć z zamiarem ewidencyjnym.
16. Poprawiny
Poprawiny to nie drugi dzień wesela.
To:
kontynuacja zdarzenia okolicznościowego po zamknięciu pierwszego okresu rozliczeniowego.
Rano wszyscy są zmęczeni.
Ktoś je rosół.
Ktoś szuka marynarki.
Urzędnik wchodzi punktualnie.
Dzień dobry, rozpoczynamy drugi etap czynności.
Panna młoda:
„Ale to tylko poprawiny.”
Właśnie. Słowo „poprawiny” wskazuje, że coś wymaga poprawy.
Sprawdzane są:
- resztki alkoholu,
- liczba niezjedzonych kotletów,
- zgodność listy gości z osobami, które zostały na noc,
- czy ktoś nie wyniósł ciasta bez zgłoszenia.
17. Ciasto na wynos
Ciasto na wynos jest osobną procedurą.
Nie można po prostu dać pudełka.
Trzeba wystawić:
POT-CIA-1 — Potwierdzenie przekazania słodkości po uroczystości.
Gość mówi:
„Poproszę jeszcze kawałek sernika dla babci.”
Urzędnik:
Czy babcia była obecna na liście gości?
„Nie, babcia nie mogła przyjść.”
Czyli przekazanie dla osoby nieuczestniczącej w zdarzeniu. Proszę uzupełnić załącznik.
„To tylko sernik.”
Od takich zdań zaczynają się zaległości.
Ciasto trafia do pudełka z numerem.
Na wieczku:
Spożyć przed przedawnieniem.
18. Rodzice jako płatnicy solidarni
Rodzice pary młodej mieliby osobny status.
Nie „mama i tata”.
Tylko:
podmioty finansujące zdarzenie.
Ojciec panny młodej mówi:
„Ja tylko dopłaciłem do sali.”
Urzędnik:
Proszę nie używać słowa „tylko”.
Matka pana młodego:
„My daliśmy na orkiestrę.”
Czy orkiestra została ujęta w planie finansowania weselnego?
„Nie wiem, syn to załatwiał.”
Urzędnik zapisuje:
Rozproszenie odpowiedzialności rodzinnej.
Rodzice patrzą po sobie.
Pierwszy raz od miesięcy są zgodni:
Trzeba było zrobić skromny obiad.
19. Kontrola krzyżowa z Instagramem
Urząd skarbowy nie kończyłby na sali.
Po weselu robiłby kontrolę krzyżową z mediami społecznościowymi.
Urzędnik przegląda zdjęcia.
Na Instagramie:
#weseleżycia #najlepszanoc #stółwiejski #openbar
System wykrywa niezgodność.
W deklaracji zaznaczono:
alkohol umiarkowany.
Na zdjęciu wujek trzyma dwie butelki.
Urzędnik pisze wezwanie:
Prosimy o wyjaśnienie rozbieżności między umiarkowaniem deklarowanym a umiarkowaniem udokumentowanym fotograficznie.
Para młoda odpowiada:
To była perspektywa.
Urząd:
Perspektywa nie zwalnia z obowiązku złożenia korekty.
20. Puenta części drugiej
Gdyby urząd skarbowy organizował wesela, najważniejsze pytanie po imprezie nie brzmiałoby:
„Czy wszystkim się podobało?”
Tylko:
„Czy wszyscy zostali prawidłowo wykazani?”
A na końcu poprawin para młoda dostałaby nie album, nie kwiaty i nie resztę tortu.
Tylko pismo:
Dziękujemy za udział w zdarzeniu okolicznościowym.
W przypadku stwierdzenia niezgłoszonej radości prosimy o złożenie korekty w terminie 14 dni.