Rozliczenie małżeńskie, kontrola stołu wiejskiego i zwrot nadpłaconego wzruszenia
21. Rozliczenie małżeńskie
Po weselu para młoda nie siadałaby do oglądania zdjęć.
Siadałaby do rozliczenia.
Formularz:
PIT-ŚLUB — Zeznanie o wspólnym zdarzeniu rodzinnym
Rubryki:
- łączna liczba gości,
- liczba gości realnie obecnych,
- liczba gości, którzy przyszli tylko na chwilę,
- wartość kopert,
- wartość prezentów rzeczowych,
- liczba tańców,
- średni poziom wzruszenia,
- koszt orkiestry,
- koszt sali,
- koszt tortu,
- koszt milczenia między rodzinami.
Na końcu pytanie:
Czy małżeństwo zostało zawarte w celu osiągnięcia korzyści podatkowej?
Para zaznacza:
Nie.
System:
Proszę uzasadnić.
22. Stół wiejski jako obszar ryzyka
Stół wiejski miałby osobnego inspektora.
Nie można przecież zostawić kiełbasy bez nadzoru.
Inspektor podchodzi z clipboardem.
Proszę wskazać pochodzenie szynki.
„Od wujka.”
Wujek jest rolnikiem?
„Nie, wujek ma piwnicę.”
Inspektor robi notatkę.
Piwnica nie jest podmiotem gospodarczym.
Obok leży boczek.
Inspektor:
Czy boczek został wniesiony na salę przed rozpoczęciem zdarzenia, czy pojawił się w trakcie?
Panna młoda:
„Ja naprawdę nie wiem.”
Brak wiedzy nie wyłącza odpowiedzialności za smalec.
23. Kontrola zimnej płyty
Zimna płyta byłaby podejrzana z definicji.
Bo jeśli coś jest zimne, to znaczy, że mogło leżeć.
A jeśli leżało, to trzeba ustalić od kiedy.
Urzędnik pyta kelnera:
Kiedy wystawiono galaretę?
Kelner:
„Około dwudziestej.”
Około nie jest godziną.
„Dwudziesta pięć?”
Czy galareta była monitorowana?
„Przez babcię.”
Babcia nie posiada uprawnień do nadzoru sanitarno-fiskalnego.
Śledź zostaje wpisany do protokołu jako:
element o nieustalonym czasie ekspozycji emocjonalnej.
24. Wspólnota majątkowa
Po ceremonii urzędnik wyjaśniałby zasady wspólnoty majątkowej przy flipcharcie.
Od teraz część składników majątkowych może podlegać wspólności, chyba że zawarto umowę majątkową małżeńską, potocznie zwaną intercyzą.
Wujek z końca sali:
„A miłość?”
Urzędnik:
Miłość nie została ujęta w katalogu składników amortyzowanych.
Babcia:
„A zaufanie?”
Zaufanie jest wartością niematerialną, trudną do wyceny, często ujawnianą dopiero przy kontroli.
Pan młody pyta:
„Czy możemy już kroić tort?”
Po omówieniu ryzyka wspólnego rozliczenia.
25. Paragon za życzenia
Życzenia przy składaniu prezentów też byłyby ewidencjonowane.
Gość podchodzi.
„Wszystkiego najlepszego na nowej drodze życia.”
Urzędnik:
Czy życzenia są prywatne czy związane z działalnością gospodarczą?
„Prywatne.”
Czy zawierają obietnicę świadczenia przyszłego?
„Powiedziałem, że zawsze mogą na mnie liczyć.”
Urzędnik zamiera.
Zawsze?
„No tak się mówi.”
Proszę nie składać deklaracji bez pokrycia.
Drukarka wydaje potwierdzenie:
ŻYC-1 — przyjęto życzenia ogólne, bez skutków księgowych.
26. Taniec z rodzicami
Taniec z rodzicami byłby traktowany jako zdarzenie powiązane.
Matka panny młodej płacze.
Ojciec pana młodego udaje, że nie płacze.
Urzędnik notuje:
Wzruszenie rodzinne dwustronne, częściowo nieujawnione.
DJ puszcza piosenkę.
Urzędnik sprawdza:
Czy utwór ma licencję?
DJ:
„Mam abonament.”
Abonament nie potwierdza intencji emocjonalnej.
Ojciec mówi:
„Ja tylko chcę zatańczyć z córką.”
Urzędnik łagodnieje na sekundę.
Po czym pyta:
Czy córka pozostaje osobą bliską w rozumieniu załącznika?
27. Wesele bezgotówkowe
Urząd promowałby wesela bezgotówkowe.
Przy wejściu terminal.
Gość wybiera:
- koperta,
- prezent rzeczowy,
- życzenia,
- przelew ekspresowy,
- darowizna z opisem „na nową drogę życia”,
- anonimowy wkład emocjonalny.
Wujek próbuje dać kopertę do ręki.
Terminal piszczy.
Wykryto gotówkę poza obiegiem.
Wujek:
„A za moich czasów…”
Terminal:
Za pana czasów też były przepisy.
Na ekranie pojawia się komunikat:
Czy chcesz dodać napiwek dla młodej pary?
28. Rozliczenie zespołu
Zespół muzyczny po weselu musiałby złożyć raport.
Formularz:
MUZ-WES-7 — Wykaz utworów wykonanych oraz nastrojów wywołanych
Rubryki:
- liczba utworów biesiadnych,
- liczba utworów romantycznych,
- liczba piosenek zamówionych przez wujków,
- liczba dedykacji,
- liczba razy „jeszcze jeden”,
- liczba odmów wykonania „Białego misia”.
Zespół wpisuje:
Publiczność śpiewała samodzielnie.
Urząd:
Proszę wskazać, czy publiczność była podwykonawcą.
Wokalista:
„To była spontaniczna zabawa.”
Urząd:
Spontaniczność wymaga udokumentowania.
29. Nadpłata wzruszenia
Po rozliczeniu może wyjść nadpłata.
Urząd wysyła pismo:
W wyniku analizy stwierdzono, że podczas uroczystości wystąpiła nadpłata wzruszenia w wysokości 17 minut i 34 sekund.
Para młoda pyta:
„Czy dostaniemy zwrot?”
Tak, w terminie do 90 dni.
„W jakiej formie?”
W formie spokojnego popołudnia.
Po 90 dniach przychodzi decyzja:
Zwrot nadpłaconego wzruszenia został zaliczony na poczet przyszłych rocznic.
Małżeństwo patrzy na siebie.
Pierwsza rocznica już jest rozliczona.
30. Puenta części trzeciej
Gdyby urząd skarbowy organizował wesela, małżeństwo zaczynałoby się nie od wspólnego życia.
Zaczynałoby się od wspólnego rozliczenia.
A zamiast pytania:
„Kochanie, jak się czujesz po ślubie?”
padałoby:
„Kochanie, czy pamiętasz, gdzie odłożyliśmy załącznik do tortu?”
Bo w świecie urzędowo-weselnym miłość może być bezwarunkowa.
Ale dokumenty muszą się zgadzać.